Jump to Navigation

Dhimbjet e Shpinës

Sa të dendura janë dhimbjet e shpinës?
Dhimbjet e shpinës hyjnë ndër shqetësimet më të shpeshta në praksën e përgjithshme. Ekzaminimet e ndryshme mjekësore kanë mundur të dëshmojnë se plot 80 për qind e të gjithë njerëzve kanë vuajtur ndonjëherë në jetë nga dhimbjet e shpinës, ndërsa plot një e treta i ka pasur këto vuajtje në 24 orët e fundit. Pjesa dërrmuese e këtyre shqetësimeve shuhet sërish në mënyrë spontane ose nën ndikimin e terapisë përkatëse.
Afërsisht një e treta e pacientëve ankohen për episode të përsëritura dhe vetëm tek një pakicë syresh ndodhin kufizime permanente në jetën e përditshme.

Cili është ndryshimi midis dhimbjeve akute dhe kronike të shpinës?
Ndryshimi në zhvillimin e njeriut nga «katërkëmbësh» në ecjen vertikale ka çmimin e tij. Dhimbjet e shpinës bëjnë pjesë në përditshmërinë normale të njerëzve dhe përkundër të gjitha mjeteve ndihmëse teknike si dhe ngarkesave fizike në rënie gjatë punës, nuk vuajmë më pak nga dhimbjet e shpinës se sa më parë. Qartazi nuk luan këtu rol vetëm puna e rëndë, mirëpo edhe qëndrimi trupor dhe qasja ndaj shqetësimeve. Pos kësaj, trupi ynë vetëm pjesërisht është i ndërtuar për kohërat moderne të automobilave, të uljes së mërzitshme nëpër stole zyrash, të ashensorëve, të shkallëve vetëlëvizëse e shumë të tjerave. Për një funksionim të mirë, trupi presupozon lëvizje dhe ngarkesa normale.
Shpina formon boshtin kryesor të trupit tonë. Ajo mbart organin qendror drejtues, kokën, dhe pos kësaj, përmban një konstruksion të tërë në formën e palcës kurrizore dhe rrënjësh nervore dalëse. Kockat, muskujt, ligamentet dhe nervat bashkëpunojnë pandërprerë në një formë mbresëlënëse gjatë çdo lëvizjeje. Kë mund ta çudisë fakti që në këtë konstruksion aq shpejt mund të shfaqet ndonjë çrregullim dhe që shkaku i tij do të mund të jetë aq kompleks.

Cili është ndryshimi midis dhimbjeve akute dhe kronike të shpinës?
Në bazë të kohëzgjatjes së tyre dhimbjet e shpinës ndahen në «akute» dhe «kronike». Definicioni i kohëzgjatjes s’është gjithmonë unik.
Tek dhimbjet e kryqeve si akute vlen një kohëzgjatje nën 6 javë, ndërsa mbi 6 javë si kronike. Sipas rastit mund të flitet edhe për dhimbje subakute të shpinës – me këtë nënkuptohet një kohëzgjatje e vuajtjes nga gjashtë deri në dymbëdhjetë javë.
Gjithsesi, lidhur me ndarjen, në përditshmërinë klinike vendos më pak një kohëzgjatje rigorozisht e definuar. Shumë më e rëndësishme është rrjedha dhe tendenca e shqetësimeve. Dhimbjet që pas disa javësh fashiten mengadalë, akoma vlejnë si akute – edhe atëherë kur vazhdojnë për shtatë ose tetë javë.
Edhe dhimbjet e qafës ndahen në «akute» dhe «kronike». Në bazë të përmirësimit spontan, kryesisht të ngadaltë, në krahasim me dhimbjet e kryqeve, kufiri është kryesisht tek dy deri tre muaj.
Dallimi midis «akutes» dhe «kronikes» përbën njërin ndër kriteret themelore nëse dhe sa sqarime të tjera janë të domosdoshme. Kështu dhimbjet e kryqeve, të pandryshueshme ose të përkeqësuara, të cilat, me ose pa terapi, zgjasin më shumë se sa gjashtë javë, duhen sqaruar më tej nga mjeku familjar ose specialisti. Për dhimbjet e qafës vlen i njëjti rregull, pas rreth dy deri tre muaj. Përjashtimeve nga ky rregull do t’u rikthehemi më vonë.
Të mos harrojmë se dhimbjet akute në regjionin e kryqeve fashiten sërish në mënyrë spontane ose nën efektin e terapisë në 80 deri 90 për qind të rasteve – me ose pa radiografi.

Cilët janë shkaktarët e dhimbjeve të shpinës?
Si shkaqe të dhimbjeve të shpinës përmenden shpesh ndryshimet degjenerative, dmth. Reaksionet amortizative (nga shkërmoqjet) nëpër nyjat kurrizore, si dhe statika e gabuar. Veçanërisht tek nyjat e vogla kurrizore – nyjat facete, – mund të paraqiten shqetësime, të cilat kanë një ndikim të ngjashëm me një artrozë në nyjen (kyçin) e gjurit ose të legenit.
Statika e gabuar vjen në shprehje p.sh. në rastin e një shpine të sheshtë, të rrumbullt ose madje tek një përkulje anësore e shtyllës kurrizore, dmth. skoliozës. Në përgjithësi këto lloj ndryshimesh luajnë një rol shumë më të vogël se sa mendohet zakonisht.
Vetëm në një masë shumë të theksuar ose si pasojë e ndonjë sëmundjeje tjetër ato janë përgjegjëse të vërteta për shqetësimet.
Në rastin e zhvillimit të dhimbjeve kronike, një rol të madh luan dhe gjendja sociale dhe profesionale.
Kështu p.sh. stresi dhe pakënaqësia në vendin e punës, por edhe qëndrimet e pafavorshme trupore gjatë punës si dhe duhanpirja, shpien tek kronifikimi i dhimbjeve të shpinës, edhe pse strukturalisht s’mund të konstatohet dot ndonjë dëmtim esencial.
Sipas rastit edhe dëmtimet e disqeve ndërunazore mund të shpien tek dhimbjet e shpinës. Mirëpo për çudi, shumë njerëz të shëndetshëm, ndonëse në radiografi kanë dëmtime të konstatueshme në disqet ndërunazore, nuk vuajnë nga dhimbjet.
Ekzaminimet kanë treguar se 40 për qind e të gjithë njerëzve kanë shkarje disqesh ndërunazore, pa pasur dijeni për këtë fakt. Në raste të rralla, ndërkaq, shkarjet e disqeve ndërunazore – ndryshe quhen edhe herni diskale – për shkak të fqinjësisë së ngushtë me rrënjët nervore, shpien tek dhimbjet rrezatuese në këmbë ose në krah, ose tek dobësimi i grupeve të caktuara të muskujve. Këto raste futen domosdoshmërisht në trajtimin mjekësor.
Për shkak të fqinjësisë së ngushtë të shtyllës kurrizore me organet e barkut, rrallë ndonjëherë edhe sëmundjet e organeve të brendshme, si p.sh. pankreasi, mund të reflektohen në shpinë dhe të prezantohen, përkatësisht, si dhimbje shpine. Në rast dyshimi, mjeku duhet të përjashtojë edhe shumë shkaktarë të tjerë.
Kështu p.sh. edhe osteoporoza mund të çojë në thyerje të kockës kurrizore dhe mund të shfaqen madje dhe inflamacione në disqet ndërunazore. Këto shfaqen gjithashtu dhe te një sërë sëmundjesh inflamatore-reumatike, nga të cilat më e njohura është sëmundja e Bechterew-it (= Spondylitis ankylosans).
Edhe ngacmuesit (p.sh. viruset, bakteret) mund të shpien tek një inflamacion në diskun ndërunazor, para së gjithash tek sëmundjet shoqëruese, si p.sh. tek sëmundja e sheqerit (Diabetes mellitus).
Vetëm në raste të jashtëzakonshme mund të vijë deri tek shtresëzimi (metastazat) në shtyllën kurrizore nga disa lloje kancerësh.
Me këtë rast do të flitet për një shkaktar specifik të dhimbjeve të shpinës. Dhimbjet specifike të shpinës janë të rralla dhe në këto raste shpesh gjenden edhe simptoma të tjera.

Kur dhe si duhen sqaruar dhimbjet e shpinës?
Në Zvicër dhe në shumë vende të tjera janë përpunuar rekomandime se si duhen sqaruar në mënyrën më të arsyeshme dhimbjet e shpinës. E volitshme me këtë rast është ajo ndarje, tashmë e përmendur në hyrje, në dhimbje akute dhe kronike.
Ne tashmë dëgjuam se në shumicën e rasteve dhimbjet e shfaqura në kryqe në formë akute pas disa ditësh përmirësohen ose zhduken fare në mënyrë spontane me ose pa terapi. Shqetësimet në shpinë që zgjasin pak javë (rreth katër deri gjashtë javë, duke pasur parasysh një tendencë përmirësimi), si rrjedhim, përgjithësisht nuk kanë nevojë për sqarime plotësuese.
Në rast se gjenden dhe simptoma të tjera, nga kjo rregull duhet devijuar: këtu hyjnë temperatura me shkak të paqartë, dhimbjet gjatë natës, dhimbjet rrezatuese në këmbë, eventualisht edhe me një pafuqishmëri gjatë ecjes, gjendja pas fatkeqësisë, humbja e pashpjegueshme e peshës, ose përgjithësisht, një gjendje e përgjithshme e keqe. Në rast dyshimi, rekomandohet vizita tek mjeku.
Ky i fundit do t’ju informojë lidhur me hapat e tjerë të domosdoshëm sqarues dhe gjithashtu shpesh mund t’ju rekomandojë, në kuptimin qetësues, edhe një pritje. Radiografitë kryesisht nuk ndihmojnë shumë dhe duhen parashkruar me kujdes.
Më së largu pas katër deri gjashtë javësh janë të nevojshme sqarime plotësuese dhe mjeku i juaj familjar ndoshta do t’ju dërgojë te ndonjë specialist i aparatit lëvizor (reumatolog ose ortoped).
Një ekzaminim i detajuar klinik është i pazëvendësueshëm përpara ndonjë sqarimi të mëtejshëm radiologjik. Pa një marrje në pyetje të fokusuar qartë, radiografitë, tomografia kompjuterike (CT) dhe MRI-a shpien vetëm te një pasiguri e panevojshme e pacientit.
Ndryshimet degjenerative dhe shkarjet e disqeve ndërvertebrore (hernitë diskale) në shtyllën kurrizore janë shfaqje normale dhe nuk janë assesi të lidhura gjithmonë me dhimbjet. Në rast se në radiografi ose në MRI do të gjendet një rezultat i tillë, nuk do të thotë që kjo të jetë përgjegjëse për paraqitjen e dhimbjeve. Ndonjëherë vetëm pas një infiltrimi të fokusuar qartë mund të konstatohet nëse një rezultat është klinikisht relevant.

Prognoza e dhimbjeve të shpinës? Kryesisht e mirë!
Në mbi 80 për qind të rasteve dhimbjet e shpinës fashiten përsëri në mënyrë spontane ose nën efektin e terapisë pas më së shumti gjashtë javësh. Në bazë të përvojës, në 10 për qind të rasteve vjen deri te shfaqja e episodeve të përsëritura të dhimbjes, eventualisht edhe të shoqëruara me paaftësi në punë dhe në kohën e lirë. Vetëm te një numër i vogël pacientësh dhimbjet influencohen pak ose aspak përmes metodave klasike të trajtimit. Shumë shpesh tek këta pacientë nuk gjendet ndonjë shkaktar specifik.
Ndryshimet degjenerative ose çrregullimet në statikën e shtyllës kurrizore me këtë rast luajnë një rol të dorës së dytë. Një kronifikim të tillë mund ta favorizojë gjendja jetësore ose qëndrimi në vendin e punës. Fillon kështu një rreth vicioz i kujdesit të tepruar, mënjanimit (izolimit), dhimbjes së forcuar, vetëbesimit në rënie. Kujdesi në rritje shpie në humbjen e fuqisë dhe të kondicionit dhe shpesh edhe tek shtimi i peshës. Sa më shumë që të zgjasë kjo gjendje, aq më shumë do t’i mungojë shtyllës kurrizore korseja muskulore. Pastaj ne flasim për shkondicionimin. Vetëm pas ndryshimit të shprehive jetësore (më shumë lëvizje, sport ose trajnim fuqie, më shumë aktivitet) mund të dilet nga ky rreth vicioz.

Si duket trajtimi i dhimbjeve akute të shpinës?
Duke qenë se në shumicën e rasteve bëhet fjalë për një tendosje të padëmshme të muskulaturës së shpinës, shpesh ndihmojnë dhe rezervat klasike shtëpiake, si një banjë e ngrohtë, kompresa të ftohta a të nxehta, «kremra reumatike», një shëtitje relaksuese ose ushtrimet fizike. Krejt sipas përmasës së shqetësimeve, mjeku juaj familjar do t’ju parashkruajë ndonjë mjet analgjetik ose të ashtuquajtur myorelaksantë, do t’ju japë injeksion, do t’ju trajtojë me mobilizime ose do t’ju kalojë tek ndonjë kiropraktikues ose fizioterapeut.
Kryesisht, dhimbjet e shpinës shuhen përsëri për një kohë të shkurtër, me ose pa terapi. Ajo që ka më së shumti rëndësi është vazhdimi i aktiviteteve normale nga jeta e përditshme, vetëm në raste të jashtëzakonshme këshillohet shtrati. Ne sot e dimë se regjimi i shtratit më parë i shton dhimbjet dhe e ngadalëson shërimin.
Një raport (pushim) mjekësor, prandaj, është i nevojshëm vetëm në raste të jashtëzakonshme dhe duhet të pasojë vetëm për një kohë të shkurtër.
Masat preventive, si zbatimi i rregullt i ushtrimeve të shpinës, trajnimi i forcës, i aktiviteteve të rregullta sportive, ose edhe përmirësimet ergonomike në jetën e përditshme dhe në vendin e punës, duhen biseduar shtruar dhe në qetësi. Ato parandalojnë përkeqësimet e reja. Ruajtja çon te një humbje e shpejtuar e kondicionit.
Sot pothuajse gjithkund gjenden oferta, me qëllim që në grup ose i vetëm, të ngrini lart fitnesin trupor duke u zbavitur.

Si duket trajtimi i dhimbjeve kronike të shpinës?
Në rastin e zgjatjes së dhimbjeve të shpinës për javë dhe muaj, një sqarim dhe trajtim mjekësor është i pashmangshëm. Më së largu në këtë stadium do të duhej siguruar edhe konkluzioni specialistik (reumatologu, ortopedi).
Pikë së pari duhet kundërvepruar ndaj dobësimit kërcënues të muskulaturës (shkondicionimit): koncepti kurues do t’i përshtatet problemit shëndetësor individual dhe mund t’i përmbajë p.sh. masat si në vazhdim: fizioterapi, analgjetikë (dmth. Barëra kundër dhimbjeve), barëra dhimbjedistancuese, sqarime lidhur me vendin e punës, masa ergonomike, konsultime të përditshme me qasje të kujdesshme ndaj shpinës, kurse trajnimi mbi shpinën, shoqërim psikologjik, infiltrime të fokusuara dhe shumë të tjera. Masa pasive terapeutike, si p.sh. masazhi ose tango (balto-terapia) do të duheshin përdorur në raste të skajshme vetëm si masa plotësuese.
Një kombinacion terapish të ndryshme duhet të synojë zvogëlimin e dhimbjeve, dhe para së gjithash, aftësinë e përgjithshme për aktivitet.
Kjo e fundit është shumë më e rëndësishme se sa kërkimi, shpeshherë i dëshpërueshëm, për të gjetur shkaktarin e dhimbjeve. Pasiviteti trupor të çon për një kohë të shkurtër drejt një dobësimi të muskulaturës së trungut dhe gjymtyrëve, drejt një përkeqësimi të kondicionit dhe drejt një humbjeje të vetëbesimit në aftësitë vepruese. Jo rrallë frika dhe përpjekjet për t’u ruajtur influencojnë procesin dhe me këtë edhe aftësinë për punë më shumë se sa dhimbjet faktike. Këshillat dashamirëse në kuptimin e të ruajturit dhe të rehatisë arrijnë efekt të kundërt.
Do të vihet në veprim një rreth vicioz dhimbjeje dhe ruajtjeje. Rehabilitim do të thotë të rifitosh shprehitë dhe jo të ruhesh.
Në rast se nga sqarimet e mëtejshme zbulohet ndonjë ndryshim i qartë strukturor – p.sh. një disk ndërunazor i dëmtuar rëndë, ndonjë zhvendosje e diskut ndërunazor ose ndonjë thyerje e rëndë e kockës kurrizore – duhet involvuar një specialist (reumatologun bashkë me neurokirurgun ose me ortopedin për shtyllë kurrizore). Një ndërhyrje operative gjithsesi duhet shqyrtuar me kujdes, shqetësimet e pranishme duhet të jenë shpjeguar qartazi me dëmtimin përkatës. Edhe tek shumë persona pa shqetësime nga dhimbjet gjenden shenja të hernisë diskale apo të shfaqjeve degjenerative si gjetje të rastit, të cilat, megjithatë, nuk shkaktojnë simptoma, dhe për këtë shkak, vetëkuptohet që nuk duhen operuar.
Jo çdo lloj dhimbjesh mund të evitohet përmes operacionit. Kjo vlen sidomos për dhimbjet e shkaktuara kryesisht përmes gjendjeve të stresit dhe mbingarkesës. Sipas rastit, mund të merren në konsideratë edhe trajtime alternative: bisedoni me mjekun tuaj për këtë mundësi.
Në pajtim me situatën më së pari duhet provuar që terapia të zbatohet në formë ambulatore. Në rastin e presionit të madh të dhimbjeve dhe/ose në rast të ndonjë paaftësie të zgjatur për punë, rekomandohet edhe një terapi stacionare (rehabilitim interdisiplinar) në ndonjë klinikë të specializuar rehabilitimi.
Dhimbjet e shpinës dhe sporti Tema e «sportit» i ndan shpirtrat me shpejtësi. Pavarësisht nga vuajtjet e shpinës, një bjerraditës sportshpërfillës rrudh hundët para një aktiviteti djersitës, gjersa një i dhënë pas sportit është fanatik i lëvizjes. E vërteta qëndron sidoqoftë në mesin e artë dhe nuk duhet karakterizuar nga fanatizmi dhe ideologjia.
Përmes sportit ka mundësi që të rritet qëndrueshmëria, koordinimi, forca dhe zhdërvjelltësia. Me të mund të kundërveprohet edhe ndaj shkondicionimit dhe çekuilibrimit muskulor. Sporti mund të rrisë dhe gëzimin e jetës, mund t’ju heqë mendjen nga hallet e ditës dhe në këtë mënyrë ndoshta edhe nga dhimbjet kronike të shpinës.
Pas paraqitjes së dhimbjeve akute të shpinës, varësisht nga rekomandimet e mjekut, hiqni dorë për një kohë nga aktivitetet tuaja sportive.
Në rastin e dhimbjeve kronike të shpinës vlen si një rregull themelore që aktivitetin e ushtruar sportiv deri atëherë ta vazhdoni edhe më tej, sidomos nëse ai sport, mbase edhe në kuadër të ndonjë ekipi, ju ofron kënaqësi. Oraret e shkurtra, por për këtë arsye të shpeshta, të trajnimit, janë shumë më mbrojtëse dhe më me vlerë se sa aktivitetet e parregullta dhe me kërkesa të larta fizike.
Po qe se pas sportit ndjeni gjithnjë e më shumë dhimbje, duhet ta informoni mjekun dhe të këshilloheni me të. Llojet sportive ekstreme dhe pjesërisht në trend, si p.sh. snowbordi, mund të jenë të dëmshme për shpinën. Megjithatë, teknika e mirë dhe trajnimi lejojnë shumë mundësi. Sporti në formë loje është ideal – mos hiqni dorë prej tij në asnjë rast!

Kur është i domosdoshëm një operacion në shpinë?
Vetëm një numër i vogël pacientësh me dhimbje shpine kanë nevojë për një operacion në shpinë. Operacioni i mirënjohur i hernisë diskale duhet ndërmarrë atëherë kur presioni nga shkarja e diskut ndërvertebror është aq i madh sa që kufizon funksionin e nervit. Kjo shprehet me dhimbje në krahë ose në këmbë, ndonjëherë edhe me çrregullim ndjesish dhe/ose me dobësim në rritje të muskulaturës së krahëve (hernia diskale e shtyllës së qafës) ose të këmbëve (hernia diskale e shtyllës lumbale).
Po qe se kemi «vetëm» dhimbje, duhen shteruar mundësitë terapeutike konservative, dhe vetëm pasi të dështojnë këto, mund të merret në konsideratë operacioni. Prej këtij lloj operacioni nuk influencohet direkt dhimbja e shpinës.
Në rast se shfaqet një dobësim i theksuar i muskujve, të shumtën e rasteve duhet operuar shpejt. Si rast urgjent vlen paraqitja plotësuese e problemeve në fshikëzën urinare ose në pjesën e fundit të zorrës së trashë (Rektum). Në këtë rast duhet operuar sa më parë që të jetë e mundur.

Përforcimi i shtyllës kurrizore
Rrallë mund të merret në konsideratë  si trajtim dhimbjesh përforcimi i shtyllës kurrizore. Kjo sidomos atëherë pasi të kenë dështuar të gjitha mundësitë terapeutike kooperative dhe kur të jetë cenuar së tepërmi kualiteti jetësor. Paraprakisht duhen bërë sqarime të hollësishme dhe një konsultim intensiv me pacientin. Të shumtën e rasteve nuk mund të llogaritet me një lirim të plotë nga shqetësimet.
Dhimbje të shpinës të shkallës së ulët shpeshherë do të vazhdojnë të mbeten. Aktualisht po diskutohet me të madhe mundësia e vënies së disqeve sintetike dhe kjo gjë ofron ndoshta një opsion të ri terapeutik.
Gjithsesi kjo mënyrë akoma nuk ka hyrë në ndërhyrjet rutinore, dhe në kundërshtim me endoprotezat (implantet) – p.sh. në legen ose në gju – dimë akoma shumë pak për suksesin në një afat të gjatë.

Si mund të bashkëjetoj me dhimbjet kronike të shpinës?
Qasja ndaj dhimbjeve kronike të shpinës dhe historive të gjata të vuajtjeve të lidhura me to përfaqëson një sfidë të vërtetë për pacientin dhe mjekun ose terapeutin. Në bazë të konceptit tonë perëndimor, se çdo dhimbje ka një bazë të mënjanueshme organike, në plan të parë fillimisht qëndron rendja e dëshpërueshme pas pyetjesh të tilla si për se dhe për ç’arsye. Propozimet dashamirëse prej miqve dhe të njohurve, ndonjëherë edhe ndjenja se nuk po merreni seriozisht prej mjekut dhe terapeutit (çka para së gjithash reflekton pasigurinë), shkaktojnë angështi, shpien drejt përpjetës dhe tatëpjetës së shpresës dhe të zhgënjimit. Papritmas vlerat themelore (produktive) të shoqërisë sonë nuk mund të arrihen më.
Presioni në vendin e punës vjen duke u shtuar. Marrëdhëniet dhe kontaktet sociale i nënshtrohen një prove të madhe trysnie. Në rastin e një paaftësie për punë për një kohë të gjatë, kësaj i shtohet shpejt dhe frika për ekzistencë. Në rastin më të keq, qasja ndaj sigurimeve dhe institucioneve së shpejti absorbon akoma më shumë fuqi se sa sëmundja dhe dhimbjet kronike.

Kush më ndihmon më tej?
As që ekziston ndonjë recetë magjike se si dikush mund të bashkëjetojë me dhimbjet kronike. Në kuptimin filozofik, do të duhej definuar një kuptim i ri mbi jetën dhe një qëllim i ri jetësor. Edhe kur duhen vizituar mjekë të ndryshëm specialistë, është shumë i rëndësishëm një person i besueshëm konstant, si një pol mbështetës – p.sh. mjeku juaj familjar. Përpiquni të mbeteni aktiv, jo vetëm në kuptimin e sportit.
Vizitat tek miqtë, në kino, dhe të tjera, kanë fuqi shpërqendrimi. E dimë me siguri se ruajtja e tepruar i forcon të gjitha llojet e dhimbjeve – edhe ato të shpinës. Kërkoni dhe gjeni ndonjë aktivitet që do t’ju ofrojë kënaqësi, ndoshta në kombinim edhe me kontakte shoqërore. Mos ngurroni të merrni në konsideratë edhe ndihmën psikologjike. Investoni fuqinë tuaj në qasjen ndaj gjendjes suaj dhe pranimin e saj si të tillë dhe jo në kërkim të vazhdueshëm për sqarime të reja dhe për mjete çudibërëse. Mos lejoni edhe që premtime të tilla t’ju joshin. Ballafaqohuni aktivisht me dhimbjen dhe mos humbni veten në pritje pasive dhe në shpresa nga të tjerët. Nga çdo kërcënim mund të rezultojë edhe një shans.

Fakte lidhur me dhimbjet e shpinës
• Dhimbjet akute, përkatësisht, dhimbje që zgjasin disa ditë deri disa javë, shërohen sërish spontanisht dhe nuk kanë nevojë për sqarim, në veçanti s’kanë nevojë për radiografi ose për tomografi kompjuterike (CT ose MRI).
• Në rastin e dhimbjeve akute të shpinës, mund të ndihmojnë medikamentet, fizioterapia, trajtimi manual ose kiropraktik, shpesh shqetësimet kalojnë edhe pa marrë ndonjë masë.
• Në rastin e dhimbjeve akute të shpinës vetëm në raste të jashtëzakonshme duhet të rrini në shtrat. Është e rëndësishme që sa më parë t’u riktheheni aktiviteteve të përditshme.
• Mjekun tuaj familjar duhet ta vizitoni para së gjithash atëherë kur dhimbjet akute të shpinës rrezatohen në këmbë ose kur atyre u shtohen në formë përcjellëse ca simptoma për ju të paqarta, si p.sh. temperatura, dhimbje të rrezatuara në bark ose kraharor.
• Dhimbjet e shpinës që zgjasin shumë javë (kalimi në dhimbje kronike) kanë nevojë për sqarim mjekësor. Vizitojeni mjekun tuaj familjar, ai do të inicojë sqarime plotësuese (për shembull radiografinë) dhe do t’ju udhëzojë eventualisht për te specialistët e aparatit lëvizor (reumatologu / ortopedi).
• Në radiografi shpeshherë vërehen ndryshime degjenerative ose dëmtime të disqeve ndërunazore që s’kanë vlerë patologjike dhe i takojnë procesit normal të mplakjes.
• Mjete çudibërëse për trajtimin e dhimbjeve kronike të shpinës nuk gjenden. Mos u besoni këshillave tepër optimiste. Lejoni të këshilloheni mirë nga mjeku juaj familjar ose nga mjeku specialist. Shpesh ka nevojë për ndërhyrje të ndryshme specialistike për të arritur te një lehtësim. Shumë të këshillueshme janë programet rehabilituese interdisiplinare ambulatore ose stacionare.
• Operacionet në shtyllën kurrizore janë të nevojshme vetëm në raste të rralla. Përpiquni që me gjithë dhimbjet kronike te shpinës të mbeteni aktiv. Ruajtja (kujdesi i tepruar) të çon drejt dobësimit të muskulaturës dhe të shumtën i shton akoma më shumë dhimbjet. Rehabilitimi nënkupton «të rikthesh shprehitë» dhe jo të ruhesh.



Main menu 2